ترک کمیکال در کمپ یا در خانه چند روز طول می‌کشد؟ خیلی‌ها می‌پرسن ترک کمیکال یا گل چند روز طول می‌کشه. خانواده‌ها هم همین سؤال رو دارن. پاسخ یکسانی برای همه وجود نداره. مدت علائم به نوع ماده، ترکیباتش، مقدار و مدت مصرف و وضعیت جسمی و روانی فرد بستگی داره. برای همین نمی‌شه گفت ترک کمیکال برای همه دقیقاً ۲۱ روز یا یک ماه طول می‌کشه.
اول این رو بدونید: کمیکال و گل یکی نیستن. وقتی می‌گیم گل، معمولاً منظورمون فرآورده گیاه شاهدانه است. اما کمیکال معمولاً به مواد کانابینوئیدی مصنوعی می‌گن. ترکیبات این مواد همیشه یکسان نیست و نمی‌شه اثرشون رو با اطمینان پیش‌بینی کرد. پس قبل از انتخاب روش ترک، اول باید بفهمیم فرد دقیقاً چه ماده‌ای مصرف کرده.
اینجا مدت و نشانه‌های قطع مصرف گل و کمیکال رو جداگانه بررسی می‌کنیم. همچنین می‌گیم چه وقت مراقبت در خانه کافی نیست و باید از خدمات درمانی کمک گرفت. کمیکال با موادی مثل قارچ ماشروم فرق داره. برای آشنایی با اون موضوع، مطلب ترک اعتیاد قارچ ماشروم در کمپ رو هم بخونید.
فهرست مطالب
ترک گل و کمیکال چند روز طول می‌کشه؟
اول باید روشن کنیم منظور از ترک چیه: کم شدن علائم اولیه یا ادامه مراقبت برای جلوگیری از مصرف دوباره؟ این دو یکی نیستن. ممکنه بی‌قراری و بدخوابی در چند روز اول کمتر بشه، اما وسوسه مصرف یا مشکل خواب مدت بیشتری ادامه پیدا کنه. پس کم شدن علائم اولیه به این معنی نیست که فرد دیگه به حمایت نیاز نداره.
برای پاسخ دقیق‌تر، باید گل و کمیکال رو جداگانه بررسی کنیم. پزشکان درباره علائم ترک گل اطلاعات بیشتری دارن. اما درباره مواد مصنوعی مثل کمیکال، ترکیبات مختلفی وجود داره و اطلاعات پزشکی درباره مدت دقیق ترک کمتره. برای همین نمی‌شه برای همه مصرف‌کننده‌ها یک زمان‌بندی ثابت در نظر گرفت.
ترک گل معمولاً چقدر طول می‌کشه؟
اگر کسی گل رو مرتب یا به مقدار زیاد مصرف کنه، علائم ترک معمولاً یک تا دو روز بعد از قطع مصرف سراغش میاد. این علائم معمولاً در روزهای دوم تا ششم شدیدتر می‌شن. برای خیلی‌ها، بیشتر علائم طی یک تا دو هفته کمتر می‌شه. البته اگر فرد مصرف سنگینی داشته، مشکل خواب، خواب‌های آشفته یا افت خلق ممکنه چند هفته ادامه پیدا کنه.
علائم ترک گل معمولاً این‌هاست: بی‌خوابی، زودرنجی، عصبانیت، اضطراب، بی‌قراری، کم شدن اشتها و میل به مصرف دوباره. بعضی‌ها هم سردرد، عرق کردن، دل‌درد یا ناراحتی جسمی رو تجربه می‌کنن. البته همه این نشانه‌ها رو تجربه نمی‌کنن و شدت علائم هم برای همه یکسان نیست.
اگر فرد کنار گل، تنباکو، الکل، قرص آرام‌بخش یا مواد دیگه هم مصرف می‌کنه، بخشی از علائم ممکنه به قطع همون مواد مربوط باشه. در این شرایط بهتره فرد نوع و مقدار همه مواد رو به پزشک یا مشاور بگه تا او بتونه علائم رو درست بررسی کنه.
چرا برای ترک کمیکال زمان دقیقی نداریم؟
برای ترک کمیکال نمی‌شه یک زمان مشخص اعلام کرد. فروشنده‌ها ممکنه اسم کمیکال رو برای ترکیبات مختلفی به کار ببرن. تولیدکننده‌ها گاهی مواد کانابینوئیدی مصنوعی رو روی گیاهان خشک می‌پاشن. البته این مواد شکل‌های دیگه‌ای هم دارن. مقدار ماده فعال و ترکیب هر نمونه هم ممکنه با نمونه بعدی فرق داشته باشه. برای همین نمی‌شه اثرش رو روی مغز و بدن پیش‌بینی کرد.
علائم ترک کمیکال چه زمانی شروع می‌شن؟
بعضی افراد بعد از قطع مصرف، از همون یکی دو روز اول بی‌خوابی، اضطراب، زودرنجی، تهوع یا بی‌قراری رو تجربه می‌کنن. در موارد شدیدتر، پزشکان گیجی، توهم، رفتار غیرعادی، تپش قلب یا تشنج هم دیده‌اند. این نشانه‌ها برای همه پیش نمیاد، اما نباید ترک کمیکال رو همیشه شبیه ترک گل بدونیم.
برای کمیکال نمی‌شه بازه‌هایی مثل ۲۱ روز، یک ماه یا شش ماه رو زمان قطعی ترک همه افراد دونست. ممکنه علائم شدید اولیه زودتر کمتر بشن، اما بررسی وضعیت روانی، خواب و خطر مصرف دوباره زمان بیشتری بخواد. پزشک یا درمانگر باید با توجه به وضعیت خود فرد درباره مدت مراقبت تصمیم بگیره؛ نه فقط بر اساس تعداد روزهایی که از شروع ترک گذشته.
علت این تفاوت فقط مقدار مصرف نیست. ترکیب ماده هم اهمیت داره. ممکنه فرد فکر کنه محصولی که مصرف کرده همون گل یا نوع مشخصی از کمیکاله؛ در حالی که ندونه دقیقاً چه ترکیباتی داخلش هست. حتی دو بسته با ظاهر مشابه هم لزوماً مواد یکسانی ندارن. برای همین تجربه یک نفر از ترک، زمان و شرایط ترک فرد دیگه رو مشخص نمی‌کنه.
پزشکان در بعضی گزارش‌ها نوشته‌اند که افراد بعد از قطع مواد مصنوعی، خیلی زود بی‌قراری، تهوع، استفراغ یا مشکلات روانی رو تجربه کرده‌اند. در موارد شدید هم پزشکان تشنج و مشکلات قلبی رو ثبت کرده‌اند. این موارد به معنی اون نیست که همه مصرف‌کنندگان چنین علائمی خواهند داشت؛ اما نشان می‌دهد که کمیکال رو نباید ماده‌ای بی‌خطر یا مشابه گل معمولی دانست. اگر نوع ماده مشخص نیست، بهتره از کادر درمان بخواید سطح مراقبت لازم رو بررسی کنه.
بعد از قطع کمیکال چه مراحلی پیش میاد؟
روند بهبودی رو بهتره به چند بخش کلی تقسیم کنیم. این بخش‌ها زمان شروع و پایان ثابتی ندارن. ممکنه یک نفر در چند روز اول علائم شدیدی داشته باشه و فرد دیگه نشانه‌های خفیف‌تری رو تجربه کنه. نوع و ترکیب ماده، تعداد دفعات مصرف و مصرف مواد دیگه روی این تفاوت اثر می‌ذارن.
روزهای اول بعد از قطع مصرف
در روزهای اول، حواستون به خواب، خلق‌وخو و رفتار فرد باشه. فرد ممکنه خسته، بی‌قرار یا زودرنج بشه. بعضی‌ها کم‌اشتها می‌شن و بعضی‌ها بیشتر غذا می‌خورن. ممکنه در همین دوره میل شدید به مصرف دوباره هم سراغ فرد بیاد.
اگر فرد ماده مصنوعی مصرف کرده یا ترکیب ماده مشخص نیست، نشانه‌های شدید رو نباید یک ناراحتی معمولی حساب کنید. توهم، گیجی شدید، تشنج، بیهوشی، درد قفسه سینه یا تپش قلب شدید نیاز به ارزیابی فوری پزشکی داره. در این شرایط منتظر نمانید و همون موقع کمک پزشکی بگیرید.
در هفته‌های بعد چه اتفاقی می‌افته؟
بعد از کمتر شدن علائم اولیه، شاید خواب و خلق‌وخوی فرد هنوز به حالت عادی برنگشته باشه. شاید فرد زود عصبانی بشه، حوصله کارهای روزمره رو نداشته باشه یا در موقعیت‌های قبلی دوباره وسوسه بشه. این وضعیت لزوماً به معنی شکست نیست، اما باید جدی‌اش بگیرید.
در این دوره، برنامه روزانه، خواب منظم، غذای مناسب و دوری از موقعیت‌های وسوسه‌کننده کمک می‌کنه فرد شرایط بهتری داشته باشه. اگر بی‌خوابی، اضطراب یا افت خلق شدیده و زندگی روزمره رو مختل کرده، بهتره از متخصص کمک بگیرید. نباید برای بهتر خوابیدن یا آرام شدن، داروهای دیگر رو خودسرانه جایگزین کمیکال کرد.
چطور مراقبت رو ادامه بدیم و سراغ مصرف نریم؟
کم شدن علائم جسمی به معنی پایان وابستگی روانی نیست. ممکنه فرد بعد از چند هفته احساس بهتری داشته باشه، اما با دیدن دوستان مصرف‌کننده، فشار روانی یا مشکلات خانوادگی دوباره به مصرف فکر کنه. برای همین، پیگیری بعد از دوره اولیه اهمیت داره.
برنامه مراقبت بعد از ترک برای همه یکسان نیست. بعضی‌ها از مشاوره فردی یا خانوادگی کمک می‌گیرن و بعضی‌ها در گروه‌های حمایتی شرکت می‌کنن. اگر افسردگی یا اضطراب فرد ادامه داره، بهتره متخصص این موضوع رو جداگانه بررسی کنه. برای آشنایی بیشتر، مطلب افسردگی بعد ترک اعتیاد چقدر طول می‌کشد؟ رو بخوانید.
عوارض ترک کمیکال یا گل چیه؟
همه افراد بعد از قطع مصرف، علائم یکسانی ندارن. نوع ماده هم خیلی مهمه. در ترک گل معمولاً این نشانه‌ها رو بیشتر می‌بینیم: بدخوابی، اضطراب، زودرنجی و کم شدن اشتها. اما در کمیکال، ترکیب بعضی محصولات مشخص نیست و بدن ممکنه واکنش شدیدتر و غیرقابل پیش‌بینی‌تری نشون بده.
عوارض روحی و رفتاری
- اضطراب و بی‌قراری: فرد ممکنه بدون دلیل مشخص نگران باشد یا نتواند آرام بگیرد.
- زودرنجی و عصبانیت: واکنش به مسائل کوچک ممکنه شدیدتر از حالت معمول باشد.
- افت خلق و بی‌حوصلگی: فرد ممکنه احساس غم، بی‌انگیزگی یا بی‌لذتی داشته باشد.
- اختلال خواب: دیر خوابیدن، بیدار شدن‌های مکرر یا دیدن خواب‌های آشفته ممکنه پیش بیاید.
- وسوسه مصرف: فرد ممکنه هنگام استرس یا دیدن دوستان قدیمی بیشتر به مصرف دوباره فکر کنه.
- گیجی یا تغییر رفتار: به‌ویژه در مصرف بعضی ترکیبات مصنوعی، تغییرات شدید رفتاری یا ادراکی نیازمند بررسی فوری هست.
عوارض جسمی
- کاهش یا افزایش اشتها
- سردرد و احساس خستگی
- تعریق یا لرزش
- تهوع، دل‌درد یا ناراحتی معده
- تپش قلب یا احساس بالا رفتن ضربان
- بی‌خوابی و به‌هم‌ریختن نظم خواب
دیدن یکی دو مورد از این نشانه‌ها به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست. گاهی مصرف هم‌زمان مواد دیگه، بیماری زمینه‌ای یا اثر خود ماده همین علائم رو به وجود میاره. برای همین، شرح دقیق مصرف و زمان آخرین استفاده اهمیت داره.
چه وقت باید فوراً کمک پزشکی بگیریم؟
تشنج، بیهوشی، توهم شدید، گیجی ناگهانی، رفتار خارج از کنترل، درد قفسه سینه، تنگی نفس یا تپش قلب شدید رو نباید در خانه مدیریت کرد. در صورت مشاهده این نشانه‌ها باید فوراً با اورژانس تماس گرفت یا فرد رو به مرکز درمانی رساند. اگر فرد از آسیب زدن به خودش یا دیگران حرف می‌زنه، تنهاش نذارید و فوراً کمک بگیرید.
اینکه فرد چند روز مصرف نکنه، به معنی پایان کار نیست. بعد از کمتر شدن علائم هم باید برای خواب منظم، کنترل وسوسه و دوری از موقعیت‌های پرخطر برنامه بچینه. اگر درباره مراقبت در خانه سؤال دارین، مطلب روش‌های ترک اعتیاد در منزل رو هم بخونید. البته توصیه‌های عمومی جای بررسی وضعیت واقعی فرد رو نمی‌گیرن.
چطور علائم ترک رو از عوارض مصرف کمیکال تشخیص بدیم؟
هر علامتی که فرد بعد از آخرین مصرف تجربه می‌کنه، لزوماً نشانه ترک نیست. بعضی مشکلات از زمان مصرف شروع می‌شن و بعد از قطع هم ادامه پیدا می‌کنن. برای مثال، تپش قلب، گیجی، توهم یا آشفتگی شدید ممکنه از اثر خود ماده یا یک عارضه جدی باشه. فقط با شمردن روزهایی که از آخرین مصرف گذشته، نمی‌شه علت این علائم رو فهمید.
از طرف دیگه، فرد ممکنه بعد از قطع مصرف هنوز بی‌خوابی، اضطراب، افت خلق یا وسوسه مصرف رو تجربه کنه. اگر هم‌زمان چند ماده مصرف کنه، علائم قطع اونها هم ممکنه روی هم اثر بذارن. برای همین، فرد باید موقع مراجعه همه موادی رو که مصرف کرده به پزشک بگه؛ حتی اگه فکر می‌کنه بعضی از اونها مهم نیستن.
اگر حال فرد بدتر می‌شه، منتظر تموم شدن زمان‌هایی که در اینترنت نوشته‌اند نمونید. تغییر ناگهانی رفتار، کاهش هوشیاری، تشنج، درد قفسه سینه یا تنگی نفس رو باید فوری به پزشک نشون بدید. تأخیر در کمک گرفتن خطرناکه.
چه چیزهایی مدت ترک کمیکال رو تغییر می‌دن؟
مدت و شدت علائم فقط به یک عامل بستگی نداره. چند عامل می‌تونن روند قطع مصرف رو سخت‌تر یا طولانی‌تر کنن. با دونستن این موارد، خانواده بهتر می‌تونه شرایط رو بشناسه و برای کمک گرفتن تصمیم بگیره.
نوع ماده و ترکیبش
یکی از مهم‌ترین عوامل، نوع ماده‌ایه که فرد مصرف می‌کنه. اسم خیابانی کمیکال همیشه نشون نمی‌ده که داخل محصول چه ترکیباتی وجود داره. ممکنه دو محصول با یک اسم، اثرهای متفاوتی داشته باشن. برای همین زمان ترک یک محصول، زمان ترک محصول دیگه رو مشخص نمی‌کنه.
مقدار مصرف و تعداد دفعات
مصرف روزانه یا چندبار در روز، احتمال وابستگی و بروز علائم بعد از قطع رو بیشتر می‌کنه. مدت مصرف هم مهمه. کسی که مدت طولانی کمیکال مصرف کرده، ممکنه برای کنترل وسوسه و برگشتن به برنامه منظم زندگی به حمایت بیشتری نیاز داشته باشه.
مصرف هم‌زمان مواد دیگه
بعضی افراد کمیکال یا گل رو همراه با موادی مثل الکل، شیشه، مواد افیونی، قرص‌های آرام‌بخش یا نیکوتین مصرف می‌کنن. در این حالت ممکنه فرد هم‌زمان علائم قطع چند ماده رو تجربه کنه. ترک بعضی از این مواد، به‌ویژه الکل و قرص‌های آرام‌بخش، در صورت وابستگی خطرناکه. در این شرایط پزشک باید وضعیت فرد رو بررسی کنه.
وضعیت جسمی و روحی فرد و شرایط خانواده
سابقه اضطراب، افسردگی، مشکل خواب یا بیماری جسمی ممکنه روند بهبودی رو سخت‌تر کنه. شرایط خانه هم بی‌تأثیر نیست. اگر محیط خونه پرتنش باشه یا فرد هنوز به مواد دسترسی داشته باشه، کنترل وسوسه سخت‌تر می‌شه. همراهی خانواده، درک شرایط فرد و کمک گرفتن به‌موقع این مسیر رو راحت‌تر می‌کنه.
ترک کمیکال در کمپ بهتره یا در خانه؟
اینکه فرد در خانه ترک کنه یا به مرکز اقامتی بره، به شدت علائم، نوع ماده و شرایطش بستگی داره. نه همه به کمپ نیاز دارن و نه همه می‌تونن در خانه ترک کنن. اول باید معلوم کنیم فرد واقعاً گل مصرف کرده یا ترکیب مصنوعی مثل کمیکال. اگر ترکیب ماده مشخص نیست یا فرد قبلاً واکنش شدیدی داشته، بهتره پزشک وضعیتش رو بررسی کنه.
چه وقت مراقبت در خانه کافیه؟
بعضی افرادی که گل مصرف می‌کنن، علائم خفیف تا متوسط دارن و هم‌زمان ماده پرخطر دیگه‌ای مصرف نمی‌کنن. این افراد ممکنه با حمایت خانواده و پیگیری درمانگر در خانه مصرف رو قطع کنن. بهتره فرد در روزهای اول تنها نمونه، خواب و غذای منظمی داشته باشه و از کسانی که تشویقش می‌کنن دوباره مصرف کنه فاصله بگیره.
مراقبت در خانه یعنی فرد با یک برنامه مشخص پیش بره، نه اینکه بدون کمک رهاش کنیم. خانواده باید بدونه اگر علائم شدید شد، با کجا تماس بگیره. اگر فرد دچار گیجی، توهم، تشنج، درد قفسه سینه یا رفتار غیرقابل کنترل شد، خانه محل مناسبی برای ادامه مراقبت نیست.
چه وقت باید به مرکز درمانی مراجعه کنیم؟
اگر فرد کمیکال با ترکیبات ناشناخته یا مقدار زیاد مصرف کرده، چند ماده رو با هم استفاده می‌کنه، سابقه تشنج یا روان‌پریشی داره یا الان علائم شدیدی نشون می‌ده، کادر درمان باید هرچه زودتر وضعیتش رو بررسی کنه. در موارد شدید، ممکنه فرد به مراقبت بیمارستانی نیاز داشته باشه. کمپ اقامتی معمولی جای بیمارستان یا اورژانس رو نمی‌گیره.
اگر خانواده دنبال مرکز اقامتیه، بهتره قبل از مراجعه درباره شرایط پذیرش، نوع نظارت، رسیدگی به وضعیت اضطراری و نحوه انتقال به مرکز درمانی سؤال کنه. مهم است بدانید کمپ اقامتی معمولی جای بیمارستان یا خدمات اورژانسی رو نمی‌گیرد.
قبل از مراجعه چه اطلاعاتی آماده کنیم؟
وقتی با مشاور تماس می‌گیرید یا به مرکز درمانی مراجعه می‌کنید، اطلاعات مصرف رو تا جایی که می‌تونید دقیق بگید. اگر نوع ماده یا مقدار مصرف رو پنهان کنید، کار پزشک برای بررسی وضعیت سخت‌تر می‌شه. اگر بسته یا عکس محصول رو دارید، به پزشک نشون بدید. البته ظاهر محصول به‌تنهایی ترکیباتش رو مشخص نمی‌کنه.
- اسمی که فروشنده یا اطرافیان برای ماده به کار می‌برن.
- روش مصرف و ظاهر محصول، اگر از اون اطلاع دارید.
- مدت مصرف و تعداد دفعات استفاده در روز یا هفته.
- زمان آخرین مصرف و مقدار تقریبی ماده.
- مصرف هم‌زمان گل، شیشه، الکل، قرص یا مواد دیگر.
- سابقه تشنج، توهم، حمله اضطرابی یا بیماری جسمی و روانی.
- داروهایی که فرد در حال حاضر مصرف می‌کنه.
برای پرسیدن شرایط پذیرش و هماهنگی مراجعه، می‌تونید با مرکز تماس بگیرید. در صفحه پذیرش 24 ساعته کمپ اجباری تهرانسر اطلاعات پذیرش رو می‌خونید و برای ارتباط مستقیم می‌تونید با شماره 09394648670 پیام بدهید. موقع تماس، نوع ماده، زمان آخرین مصرف و علائم فعلی رو توضیح بدید. اگر علائم خطر وجود داره، پیام دادن یا گرفتن نوبت رو جای مراجعه فوری به اورژانس نذارید.
در روزهای اول چطور از فرد مراقبت کنیم؟
چند کار ساده تحمل علائم خفیف رو راحت‌تر می‌کنن، اما جای درمان پزشکی رو نمی‌گیرن. بهتره محیط خونه آروم باشه و فرد برای خواب، غذا و فعالیت روزانه برنامه ساده‌ای داشته باشه. وادار کردن فرد به کار سنگین یا شرکت در جمع شلوغ ممکنه خستگی و زودرنجی رو بیشتر کنه.
خواب و استراحت
بهتره فرد تا جای ممکن سر ساعت مشخص بخوابه و بیدار بشه. قهوه زیاد و نوشیدنی انرژی‌زا، مخصوصاً عصر و شب، ممکنه خواب رو سخت‌تر کنه. اگر بی‌خوابی شدیده یا چند شب ادامه پیدا کرده، درباره‌اش با متخصص صحبت کنید. خودسرانه قرص خواب یا داروی آرام‌بخش مصرف نکنید؛ این کار ممکنه خطرناک باشه.
غذا، آب و کمی تحرک
غذای سبک و منظم بخورید و آب کافی بنوشید تا بدنتون انرژی لازم رو داشته باشه. اگه فرد اشتهای کمی داره، خوردن وعده‌های کوچک‌تر براش راحت‌تره. اگر وضعیت جسمی اجازه می‌ده، پیاده‌روی کوتاه و سبک می‌تونه به منظم شدن برنامه روزانه کمک کنه. وقتی علائم شدیده، ورزش سنگین نکنید؛ مخصوصاً اگر تپش قلب یا ضعف دارید.
از موقعیت‌های وسوسه‌کننده فاصله بگیرید
بهتره فرد برای مدتی از جاها، وسایل و ارتباط‌هایی که به مصرف قبلی ربط دارن فاصله بگیره. شماره فروشنده‌ها و دوستانی رو که فرد رو به مصرف تشویق می‌کنن، از دسترسش خارج کنید. البته قرار نیست فرد با همه قطع رابطه کنه؛ بهتره ارتباطش رو با آدم‌های قابل اعتماد و حامی بیشتر کنه.
خانواده چطور می‌تونه کمک کنه؟
خانواده معمولاً نگرانه و دوست داره هرچه زودتر حال فرد بهتر بشه. اما سرزنش، تهدید و بحث طولانی معمولاً کمکی به ادامه درمان نمی‌کنه. بهتره اعضای خانواده آروم و روشن حرف بزنن. به جای بحث درباره گذشته، روی قدم بعدی تمرکز کنن.
در روزهای اول، بهتره یکی از اعضای خانواده حواسش به وضعیت فرد باشه و اگر نشانه خطر دید، کمک بگیره. فرد باید داروهایی رو که پزشک برای بیماری‌های دیگه تجویز کرده، طبق همون دستور مصرف کنه. خانواده هم نباید برای خوابوندن یا آروم کردن فرد، داروی شخص دیگه‌ای رو بهش بده.
همچنین بهتره وسایل و راه‌های ارتباطی مرتبط با مصرف رو از دسترس فرد دور کنید. این کار رو با گفت‌وگو و بدون درگیری پیش ببرید. اگر فرد تمایل به صحبت ندارد، اصرار و بازجویی مداوم ممکنه تنش رو بیشتر کند. حمایت یعنی فرد بدونه برای کمک گرفتن تنها نیست. در عین حال، باید کم‌کم مسئولیت ادامه درمان رو هم خودش به عهده بگیره.
چطور جلوی مصرف دوباره رو بگیریم؟
قطع مصرف قدم مهمیه. اما برای ادامه مسیر، فرد باید موقعیت‌هایی رو بشناسه که وسوسه مصرف دوباره رو بیشتر می‌کنن. دیدن دوستان مصرف‌کننده، رفتن به محل‌های قبلی، بی‌خوابی، تنهایی یا فشار مالی و خانوادگی ممکنه وسوسه رو بیشتر کنه. بهتره فرد این موقعیت‌ها رو بشناسه و برای هرکدوم یک راهکار داشته باشه.
داشتن یک برنامه روزانه ساده کمک می‌کنه. فرد تا جای ممکن سر ساعت مشخص بخوابه و بیدار بشه. فرد وعده‌های غذایی رو حذف نکنه و با توجه به وضعیت جسمی، کمی فعالیت بدنی داشته باشه. ارتباط با آدم‌های حامی و شرکت در جلسات مشاوره هم کمک می‌کنه فرد وقت وسوسه، به جای مصرف دوباره از دیگران کمک بخواد.
اگر فرد دوباره مصرف کرد، نباید این اتفاق رو به معنی بی‌فایده بودن تمام تلاش‌ها بدونه. فرد نباید مصرف دوباره رو پنهان کنه. بهتره هرچه زودتر با درمانگر یا مرکز درمانی درباره‌اش حرف بزنه. اگر بعد از مصرف دوباره علائم شدید جسمی یا روانی دیدید، به مرکز درمانی مراجعه کنید.
ترک کمیکال در خانه یا کمپ؛ حرف آخر
ترک کمیکال برای همه یک اندازه طول نمی‌کشه. در ترک گل، علائم معمولاً یک تا دو روز بعد از قطع مصرف شروع می‌شن. اغلب در روزهای دوم تا ششم شدیدترن و برای خیلی‌ها طی یک تا دو هفته کمتر می‌شن. البته مشکل خواب یا تغییرات خلقی ممکنه بیشتر ادامه پیدا کنه. اما درباره کمیکال، ترکیبات محصولات فرق دارن و اطلاعات دقیق هم محدوده. برای همین نمی‌شه برای همه زمان ثابتی مثل ۲۱ روز یا شش ماه اعلام کرد.
اگر فرد کمیکال یا ترکیب ناشناخته مصرف کرده و حالا توهم، گیجی شدید، تشنج، درد قفسه سینه یا رفتار غیرعادی داره، مراجعه پزشکی رو عقب نندازید. حتی برای علائم خفیف‌تر هم بهتره قبل از انتخاب ترک در خانه یا اقامت در مرکز، از متخصص بخواید شرایط فرد رو بررسی کنه.
اگر برای بررسی شرایط مراجعه از صباشهر و قاسم‌آباد یا شاهدشهر اقدام می‌کنید، اطلاعات منطقه‌ای رو در صفحه کمپ ترک اعتیاد صباشهر ببینید و پیش از مراجعه، شرایط رو هماهنگ کنید.
در آخر، هدف فقط این نیست که فرد چند روز مصرف نکنه. فرد باید یاد بگیره چطور بدون ماده به زندگی ادامه بده، وسوسه‌ها رو مدیریت کنه و هر وقت لازم بود کمک بگیره. هرچه برنامه مراقبت با شرایط واقعی فرد هماهنگ‌تر باشه، انتخاب بین خانه، کمپ یا مرکز درمانی هم راحت‌تر و دقیق‌تر می‌شه.